လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ပိုမိုထိရောက်စွာ ပို့လွှတ်ရေးတွင် ထရောန်စ်ဖော်မားများ၏ စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှုကို မည်သို့လျှော့ချနိုင်မည်နည်း။

ထရေန်စ်ဖော်မားဆုံးရှုံးမှုအမျိုးအစားများကို နားလည်ခြင်း – ကော်ယ်နှင့် လော့ဒ်ဆုံးရှုံးမှုများ

လော့ဒ်မရှိသည့် (ကော်ယ်) ဆုံးရှုံးမှုများ – ဟစ်စတ်ရီစစ် ဆုံးရှုံးမှု၊ အက်ဒီကားရှင် ဆုံးရှုံးမှုနှင့် သံမဏိဆုံးရှုံးမှု စနစ်များ

လော့ဒ်မရှိသည့် ဆုံးရှုံးမှုများသည် ထရေန်စ်ဖော်မားကို လော့ဒ်မရှိဘဲ စွမ်းအင်ဖော်ပေးထားသည့်အခါတိုင်း ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ထိုဆုံးရှုံးမှုများသည် ကော်ယ်ကို စွမ်းအင်ဖော်ပေးခြင်းမှ အပ်နှက်သည့် အမျှတ်အစား ဆုံးရှုံးမှုများဖြစ်ပြီး အောက်ပါတို့ဖွဲ့စည်းထားပါသည်။

• ဟစ်စတ်ရီစစ် ဆုံးရှုံးမှု ကော်ယ်ပစ္စည်းကို စိတ်ကူးယဉ်မှုနှင့် စိတ်ကူးယဉ်မှုဖြုတ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်များတွင် အပူအဖြစ် စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှု
• အက်ဒီကားရှင် ဆုံးရှုံးမှု ကော်ယ်လေးများတွင် ဖော်ပေးထားသည့် စီးကြောင်းများမှ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပုံသေအပူဖြစ်ပေါ်မှုဖြစ်ပြီး ဖလပ်စ်၏ အကောင်အထည်ဖော်မှုနှုန်းနှင့် လေးများ၏ ထုထည်အတိုင်း စတုရန်းဖြစ်ပါသည်။

ဤနေရာတွင် ပုံမှန်အားဖြင့် စွမ်းအားပေးသော ထရောန်စ်ဖော်မာ (power transformer) များတွင် စုစုပေါင်းစွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှု၏ ၂၀–၄၀% ကို ဖွဲ့စည်းပါသည် (Ponemon 2023)။ လော့ဒ်ဆုံးရှုံးမှုများနှင့် ကွဲပြားစွာ ကော် (core) ဆုံးရှုံးမှုများသည် ဘောင်ဒီဖော်မာ အခြေအနေများပေါ်တွင် မှီခိုမှုမရှိဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ရှိနေပါသည်။ သို့သော် ဗို့အား တက်လာမှု (voltage surges) သို့မဟုတ် ဟာမောနစ် အသံဖောက်ပေါက်မှု (harmonic distortion) တွင် သိသိသာသာ တက်လာပါသည်။ ထို့အပြင် ကော်အစိတ်အပိုင်း၏ အရည်အသွေးပေါ်တွင် အလွန်အမင်း အားကောင်းစွာ မှီခိုပါသည်။

လော့ဒ် (ကော်ပါ) ဆုံးရှုံးမှုများ- I²R အပူဖော်ပေးမှု၊ အသားအထူအကျော် (skin effect) နှင့် အနီးကပ်အကျော် (proximity effect) တွင် မှီခိုမှုများ

လော့ဒ်ဆုံးရှုံးမှုများသည် လော့ဒ်ကြောင်း (current) နှင့် နှစ်ထပ်ကိန်းအတိုင်း တိုးပါသည် (I²R) နှင့် အများအားဖြင့် အများဆုံးလော့ဒ်အခြေအနေများတွင် စုစုပေါင်းဆုံးရှုံးမှု၏ ၆၀–၈၀% ကို ဖွဲ့စည်းပါသည်။ အဓိက အကြောင်းရင်းများမှာ-

• ပိုမိုမှုန်းသော (Joule) အပူဖော်ပေးမှု ဝိုင်ယ်မ်များတွင် လျှပ်စစ်စွမ်းအင်ကို အပူအဖြစ် တိုက်ရိုက်ပောင်းလဲခြင်း
• အရေပြားအကျိုးသက်ရောက်မှု aC လော့ဒ်ကြောင်းသည် ဝိုင်ယ်မ်များ၏ မျက်နှာပုံတွင် စုစုပေါင်းဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ထိရောက်သော ပိုမိုမှုန်းသော အခြေအနေများကို ဖော်ပေးပါသည်။ အထူးသဖြင့် ၅၀ Hz အထက်တွင်
• အနီးကပ်အကျော် (Proximity effect) အနီးကပ်ရှိ ဝိုင်ယ်မ်များမှ ဖော်ပေးသော သံလိုက်စွမ်းအင်များကြောင့် လော့ဒ်ကြောင်း၏ ဖြန့်ဖြူးမှုသည် ပုံပေါ်မှုများ ဖော်ပေးပါသည်။ ထို့ကြောင့် AC ပိုမိုမှုန်းသော အခြေအနေများကို ပိုမိုတိုးပါသည်။

ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုများသည် ဟာမောနစ်ပါဝင်မှုများသော လော့ဒ်များအောက်တွင် ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး အပူချိန်တက်လာမှုနှင့် အထုံးပေးခြင်း၏ အသက်ကြီးမှုကို အရ быстр ဖြစ်စေသည်။ ဤအကျိုးသက်ရောက်မှုများကို လျော့နည်းစေရန်အတွက် ကြေးနီ ပိုမိုကောင်းမွန်သော ပုံသဏ္ဍာန်၊ အဆင့်မြင့်သော ကြေးနီချောင်းများ ပေါင်းစပ်ခြင်းနည်းလမ်းများနှင့် အားကောင်းသော အပူစီမံခန့်ခွဲမှုစနစ်များကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။ ကြေးနီ ပိုမိုကြီးမှုသာမက အခြေခံအားဖြင့် ကြေးနီအရွယ်အစားကိုသာ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် မှုန်းမှုများကို လျော့နည်းစေနိုင်ခြင်းမရှိပါ။

အထူးကောင်းမွန်သော စွမ်းအင်ခွဲဝေမှု ထရောန်စ်ဖော်မာများအတွက် အထုံးပေးခြင်း စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှု လျော့နည်းရေး နည်းလမ်းများ

အဆင့်မြင့်သော အခြေခံပစ္စည်းများ - အထူးသဖြင့် သံမဏိအမျှင်များပါဝင်သော ဆီလီကွန် သံမဏိနှင့် အမှုန်မှုန်များပါဝင်သော သံမဏိတို့၏ အားသာချက်များနှင့် အားနည်းချက်များ

Grain oriented electrical steel (GOES) သည် ၎င်း၏စပါးများသည် တစ်ဖက်သို့ ချိတ်ဆက်ထားသည့်အတွက် စက်မှုလုပ်ငန်းအများစုက အသုံးပြုနေဆဲဖြစ်သည်။ ဒီချိတ်ဆက်မှုက ပုံမှန် မညွှန်ကြားတဲ့ သံမဏိနဲ့ယှဉ်ရင် hysteresis ဆုံးရှုံးမှုကို ၃၀% လျော့ကျစေတယ်။ နောက်ပြီး စွမ်းဆောင်ရည်ကို နောက်အဆင့်တစ်ခုအထိ မြှင့်တင်ပေးတဲ့ အမော်ဖိုသတ္တုပေါင်းစပ်တွေရှိတယ်။ ဒီပစ္စည်းတွေက အမာခံဆုံးရှုံးမှုကို ၆၅% ကနေ ၇၀% အထိတောင် လျှော့ချနိုင်ပါတယ်။ ဘာလို့လဲ အကြောင်းက အက်တမ်အဆင့်မှာ ဒါတွေအားလုံးဟာ ရှုပ်ထွေးပြီး ဒီ ကျပန်း စီစဉ်မှုက သဘာဝအတိုင်း ဒီစိတ်တိုစရာ ဝက်ဝံစီးကြောင်းတွေ မဖွဲ့တာကို တားဆီးလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာတော့ amorphous cores တွေနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကပ်ဘေးပါ။ ထုတ်လုပ်မှုအတွင်းမှာ အထူးကုသမှု လိုအပ်ပြီး ဂရုတစိုက်ကိုင်တွယ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ အပိုထုပ်ပိုးမှု လိုအပ်ချက်တွေနဲ့ပါလာပါတယ်။ ဒါအားလုံးက ဈေးနှုန်းကို ၁၅ ကနေ ၂၅% ခန့် တိုးစေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကြီးမားတဲ့ ရုပ်ပုံကို ကြည့်တဲ့အခါ တန်ဖိုးရှိတုန်းပါ။ အမြဲမပြတ် လည်ပတ်နေတဲ့ စက်ပစ္စည်းတွေအတွက် စွမ်းအင်အတွက် အချိန်ကြာလာရင် ချွေတာလိုက်တဲ့ ငွေဟာ ပုံမှန်အားဖြင့် ၅ နှစ်ကနေ ၈ နှစ်အတွင်းမှာ မူလရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုကို ပြန်လည်ရယူပေးပါတယ်။ ဒါက ဒီပစ္စည်းတွေကို ရေရှည်မှာ လျှပ်စစ်ကွန်ရက်တွေကို ထိရောက်အောင် ထိန်းသိမ်းဖို့ အာရုံစိုက်တဲ့ စွမ်းအင်ကုမ္ပဏီတွေအတွက် အတော် ဆွဲဆောင်မှုရှိစေတယ်။

ဖလပ်စ် သိပ်သည်းမှု အကောင်အထည်ဖော်မှုနှင့် B _mAX ချိန်ညှိရန် စွမ်းအားလျော့ချခြင်း (derating) နှင့် ပြည့်ဝမှု (saturation) နှင့် စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှု (loss) တို့ကို ဟန်ခေါင်းညှိခြင်း

သံလိုက်ပစ္စည်းများကို ၎င်းတို့၏ အသုံးပြုနိုင်သည့် အများဆုံး ဖလပ်စ် သိပ်သည်းမှု (Bmax) အောက်တွင် အလုပ်လုပ်စေခြင်းသည် ဟီစတ်ရီစစ် စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှုများကို သိသိသာသာ လျော့ကျစေပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤစွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှုများသည် B နှင့် တိုက်ရိုက်အချိုးကျမှု မရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ ဥပမောပမာအားဖဋး ဖလပ်စ် သိပ်သည်းမှုကို ၁.၇ မှ ၁.၈ တီစလာ အထိရှိသည့် ပုံမှန် ပြည့်ဝမှု အများဆုံးအမှတ်မှ ၁၀ ရှိသည့် အချိုးဖြင့် လျော့ချလိုက်ပါက အလုပ်မလုပ်သည့်အချိန်တွင် ဖြစ်ပေါ်သည့် စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှုများကို ၂၀ မှ ၂၅ ရှိသည့် အချိုးဖြင့် လျော့ချနိုင်ပါသည်။ သို့သော် ဤနည်းလမ်းသည် ကော်အ် (core) ၏ အလုံးစဥ်ဧရိယာကို ၁၅ ရှိသည့် အချိုးဖြင့် ပိုမိုလိုအပ်စေပါသည်။ သို့သော် ထိုအပိုအသုံးပြုမှုသည် ထရာန်စ်ဖော်မား၏ နှစ် ၃၀ ကြာသည့် အသက်တာတွင် စီးပွားရေးအရ အကောင်အထည်ဖော်နိုင်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် ဗို့အားများ၏ စနစ်ကျမှု (voltage regulation) ကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက ပိုမိုထိရောက်ပါသည်။ အင်ဂျင်နီယာများသည် နောက်ထပ် သတိထားရမည့် အချက်များမှာ လျှပ်စစ်လိုင်း (grid) မှ ဖော်ပေါ်လာသည့် ဟာမောနစ်များ (harmonics) နှင့် ကြိမ်နှုန်း ပြောင်းလဲမှုများ (frequency fluctuations) ဖြစ်သည်။ ဤအချက်များသည် ကော်အ်၏ အသိအမှတ်ပြုထားသည့် နေရာများတွင် ဒေသခံ ပြည့်ဝမှုနေရာများ (local saturation spots) ကို ဖန်တီးနိုင်ပါသည်။ ဤပြဿနာများကို ဒီဇိုင်းအဆင့်တွင် သင့်လျော်စွာ ဖြေရှင်းမှုမရှိပါက ဖလပ်စ် သိပ်သည်းမှုကို ပုံမှန်ထက် နိမ့်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းမှ ရရှိသည့် အကျေးဇူးများအားလုံးကို ပြည့်ဝစေနိုင်ပါသည်။

ဝိုင်န်ဒင်းဒီဇိုင်းနှင့်လုပ်ဆောင်မှုညှိခြင်းများကုန်းသည့် ကြေးနီစုစုပေါင်းဆုံးရှုံးမှုကို လျော့ချခြင်း

ပိုမိုနည်းပါးသော ပုံမှန်ဒီစီပါးဝါ (DC resistance) နှင့် AC ဆုံးရှုံးမှုများအတွက် ကွန်ဒက်တာရွေးချယ်မှု၊ စတရန်ဒင်းနှင့် ဂျီဩမေတြီအိုပ်တီမိုင်ဇေးရှင်း

အထူးသဖြင့် ပုံမှန်ဒီစီပါးဝါ (DC resistance) ကို လျော့ချရန်အတွက် အထူးကောင်းမွန်သော လျှပ်စီးကူးစက်မှုရှိသည့် ကြေးနီသည် ဝိုင်န်ဒင်းများအတွက် အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။ AC ဆုံးရှုံးမှုများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် အင်ဂျင်နီယာများသည် အများအားဖြင့် ပြောင်းလဲထားသော (transposed) သို့မဟုတ် Litz ဝိုင်ယာများကို အသုံးပြုကြသည်။ ဤနည်းလမ်းများသည် ကွန်ဒက်တာ၏ ကွန်ထရိုက်ဖြတ်ပေါက်ပေါက်ပေါ်တွင် လျှပ်စီးကို ညီညာစွာဖြန့်ဖေးပေးပြီး အသားအထူအိုး (skin effect) နှင့် အနီးကပ်မှုဆိုင်ရာ (proximity effect) ပြဿနာများကို တိုက်ဖျက်ပေးသည်။ နောက်ထပ်နည်းလမ်းတစ်ခုမှာ ဝိုင်န်ဒင်းများကို အလှည့်ကျထည့်သော (interleaving) သို့မဟုတ် ပုံစံအိုးထည့်သော (sandwiching) နည်းဖြစ်သည်။ ဤနည်းလမ်းသည် အနောက်ကြေးနီ (leakage reactance) ကို လျော့ချပေးပြီး အလျှင်အတိုင်းအတာအိုး (average turn length) ကို တိုတောင်းစေသည်။ ထို့ကြောင့် အထူးထိရောက်မှုရှိသည့် ဒီဇိုင်းများတွင် အပေါ်ယံဆုံးရှုံးမှုများ (stray losses) သည် ၁၀ ရှုံးမှုများမှ ၁၅ ရှုံးမှုအထိ လျော့ချနိုင်သည်။ ဤနည်းလမ်းများအားလုံး၏ အရေးပါမှုမှာ အစိတ်အပိုင်းများ၏ ဖွဲ့စည်းမှုအားကောင်းမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးရုံသာမက အပူထွက်မှုနှင့် နောက်နေ့တွင် ပြဿနာများဖြစ်စေနိုင်သည့် အပူအများကြီးစုပုံသည့်နေရာများ (hot spots) ကို လျော့ချရာတွင် အထူးထိရောက်မှုရှိခြင်းဖြစ်သည်။

အပူစီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် လိုအပ်သော လေးချိန်ဖြန့်ဝေမှုကို ညှိပေးခြင်းဖြင့် စံသတ်မှတ်ထားသော လျှပ်စီးသိပ်သည်ကို ထိန်းသိမ်းရန်

အပူခါးမှု စင်တီဂရိတ် ၁၀ ဒီဂရီ တက်လာသည့်အခါ ဝိုင်န်ဒင်း ပေါင်းချိတ်မှုသည် ၃ မှ ၄ ရှုံးနေမှုရှိသည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းမွန်သော အအေးခံမှုသည် လိုအပ်သည့်အရာသာဖြစ်ပြီး ကြေးနီ ဆုံးရှုံးမှုများကို ထိန်းသိမ်းရန် လုံးဝလိုအပ်ပါသည်။ အသုံးပြုမှုအများအားဖြင့် အအေးခံမှုနည်းလမ်းများသည် စနစ်အများအားဖြင့် ကွဲပြားပါသည်။ အချို့သော စနစ်များတွင် အားသောင်းဖော်သော လေအားဖော်မှုသည် ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်ပါသည်။ အချို့သော စနစ်များတွင် သော့ချက်များကို အဆက်မပါဘဲ တည်ငြိမ်စေရန် ဆီဖြင့် ဖုံးအုပ်ခြင်း (oil immersion) သို့မဟုတ် ဆီဖြင့် တိကျစွာ အအေးခံခြင်း (directed oil cooling) ကို အသုံးပြုရပါသည်။ လုပ်ဆောင်မှု ဟန်ချက်ညီမှုကို မှန်ကန်စွာ ထိန်းသိမ်းရန်လည်း အရေးကြီးပါသည်။ စွမ်းအား၏ ၃၀ ရှုံးနေမှုအောက်တွင် အချိန်ပေါ်မှုအတွင်း အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်နေသည့် ထရောန်စ်ဖော်မာများသည် စွမ်းအင်ကို ဖုံးအုပ်မှုဆုံးရှုံးမှုများ (core losses) ကြောင့် အသုံးမကျပါသည်။ သို့သော် ထိုထရောန်စ်ဖော်မာများကို အမြဲတမ်း စွမ်းအားအများကြီး အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အွန်ဆူလေးရှင်းများ အလွန်မြန်မြန် ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ပါသည်။ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သော လုပ်သောသူများသည် လက်တွေ့အချိန်နှင့် ကိုက်ညီသော ဖော်ထုတ်မှု စောင်းမှုများ (real time load monitoring) နှင့် ပုံမှန် ထိန်းသိမ်းမှုစောင်းမှုများကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုပြီး လိုအပ်သည့်အခါ ဖော်ထုတ်မှုများကို အလိုအလျောက် ညှိပေးပါသည်။ IEEE စံနှုန်းများအရ အက်မ်ပေါင်း ၁.၅ မှ ၂.၅ အထိ စတုရန်းမီလီမီတာအတွင်း လျှပ်စီးသော သိပ်သည်းမှုကို ထိန်းသိမ်းခြင်းဖြင့် စနစ်များသည် ထိရောက်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ပါသည်။

ထရောန်စ်ဖော်မားများ၏ စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးမှုကို လျော့ချရန် စနစ်အဆင့် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်နည်းများ

လုပ်ဆောင်ချက်အတိုင်း အမျှော်မှန်းထားသော ဘော်ဒီပေါ်တွင် ထရောန်စ်ဖော်မားများကို အရွယ်အစားသေးငယ်စေခြင်းဖြင့် အလုပ်မလုပ်သော အခြေအနေများကို ရှောင်ရှားပါ

ထရောင်စ်ဖော်မားကို အလွန်အကျူး အရွယ်အစားကြီးပေးခြင်းသည် အချိန်ကြာမှုအထိ အဖြစ်များသော ပြဿနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး မလိုအပ်ဘွယ် ငွေကုန်ကုန်ကြေးကုန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေပါသည်။ ဤပစ္စည်းများကို အလွန်အကျူး အရွယ်အစားကြီးပေးပြီး အသုံးပြုသည့်အခါ အသုံးပြုမှုအနည်းငယ်သာရှိသည့်အခါတွင် စွမ်းဆောင်ရည်အကောင်းဆုံးအဆင့်မှ အတော်လေး နိမ့်ကျနေပါသည်။ အကောင်းဆုံးစွမ်းဆောင်ရည်သည် အများအားဖြင့် ၅၀ မှ ၇၅ ရှိသော အသုံးပြုမှုအဆင့်တွင် ဖြစ်ပါသည်။ ထို့အပြင် ထုတ်လုပ်မှုအနည်းငယ်သာရှိသည့်အခါတွင်ပါ စွမ်းအင်သုံးစွဲမှု၏ ၃၀ ခန့်သည် ကော်အ် (Core) ဆုံးရှုံးမှုများကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ DOE TP1 နှင့် IEC 60076-20 ကဲ့သို့သော စံနှုန်းများသည် ၃၅ မှ ၅၀ အသုံးပြုမှုအဆင့်တွင် စွမ်းဆောင်ရည်အတိုင်းအတာများကို သတ်မှတ်ပေးထားသော်လည်း အများအားဖြင့် စက်ရုံများနှင့် စီမံခန့်ခွဲမှုများသည် အချိန်ကြာမှုအတွင်း တကယ့်အသုံးပြုမှုအချက်အလက်များအစား သီအိုရီအရ အရွယ်အစားကို သတ်မှတ်နေကြပါသည်။ သို့သော် ဒေတာအခြေပြုချဉ်းကပ်မှုများကို အသုံးပြုသည့် လျှပ်စစ်ကုမ္ပဏီများသည် အမှန်တကယ် တိုးတက်မှုများကို တွေ့ရှိကြပါသည်။ ၁၅ မိနစ်တွင် တစ်ကြိမ်စီ အသေးစိတ်မှတ်တမ်းများကို စုဆောင်းပြီး ရှိသမျှသော လိုအပ်ချက်များကို ရှေးနောက်အလိုက် ပြောင်းလဲမှုများကို လေ့လာသည့် ကုမ္ပဏီများသည် စနစ်တွင်းရှိ ဆုံးရှုံးမှုများကို ၁၂ မှ ၁၈ အထိ လျော့နည်းစေနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် ဤနည်းလမ်းသည် မလိုအပ်သော ပစ္စည်းများအတွက် အပိုအသုံးစုတ်မှုများကို ရှောင်ရှားပေးနိုင်ပါသည်။

ထောက်ပံ့ရေးစွမ်းအား အချိုးကို မှန်ကန်စေခြင်းနှင့် ဟာမောနစ်မှုမှုများကို လျှော့ချခြင်းဖြင့် ကြေးနီပိုင်းဆိုင်ရာ ဆုံးရှုံးမှုများကို လျှော့ချရန်

ထောက်ပံ့ရေးစွမ်းအား အချိုးပြဿနာများကြောင့် ထရောန်စ်ဖော်မားများသည် အပိုသော ပြန်လည်သုံးစွဲမှုရှိသော လျှပ်စီးကြောင်းကို ကိုင်တွယ်ရပြီး အဲ့ဒါကြောင့် I²R ဆုံးရှုံးမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ထောက်ပံ့ရေးစွမ်းအား အချိုးကို မှန်ကန်စွာ မထောက်ပံ့ပေးသည့် စနစ်များတွင် ထိုဆုံးရှုံးမှုများသည် ၁၅ မှ ၄၀ ရှိသည့် ရှုံးနေမှုရှိသည့် အချိုးအထိ တက်နိုင်ပါသည်။ ထောက်ပံ့ရေးစွမ်းအား အချိုးကို ၀.၉၅ ထက်မိုးမှုများ ထိန်းသိမ်းရန်နှင့် ကြေးနီပိုင်းဆိုင်ရာ ပူပွန်းမှုများကို လျှော့ချရန်အတွက် အလွန်ကြီးမားသော အိုင်န်ဒတ်တို့ရှိသော ဝန်အားများနီးပါးတွင် ကာပါစီတာဘက်ခ်များကို တပ်ဆင်ရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ထို့အပြင် လိုအပ်သည့်အတိုင်း အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲနိုင်သော ကာပါစီတာဘက်ခ်များကို အသုံးပြုရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ထို့အပြင် ပကတိ သို့မဟုတ် အက်တစ်ဖ် ဟာမောနစ်ဖီလ်တာများကို အသုံးပြု၍ ဗို့အားလှိုင်းပုံစံများကို ပျက်စီးစေပါသည့် ၅ နှင့် ၇ အဆင့်ရှိသော ဟာမောနစ်မှုများကို ဖြေရှင်းရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုဟာမောနစ်မှုများကြောင့် ထရောန်စ်ဖော်မား၏ အတွင်းပိုင်း ကြေးနီပိုင်းတွင် မလိုလားအပ်သော အိုင်ဒီကারেသ် (Eddy Current) များ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ထိုနည်းလမ်းနှစ်များကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အမှန်တကယ် ရလေးသော ရလေးမှုများကို ရရှိနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကြေးနီပိုင်းဆိုင်ရာ ဆုံးရှုံးမှုများသည် စုစုပေါင်း ၈ မှ ၁၂ ရှိသည့် ရှုံးနေမှုရှိသည့် အချိုးအထိ လျော့ကျပါသည်။ ထို့အပြင် အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းများသည် ပုံမှန်အလုပ်လုပ်မှုအခြေအနေများတွင် ပိုမိုအေးမ်းပြီး တည်ငြိမ်စွာ အလုပ်လုပ်နိုင်သောကြောင့် အိုမော်လ် (Insulation) များသည် ပိုမိုကြာရှည်စွာ အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

ထရောန်စ်ဖော်မား၏ အတွင်းပိုင်း ကြေးနီပိုင်းဆိုင်ရာ ဆုံးရှုံးမှုများ ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

ထရောင်စ်ဖော်မား၏ ကော်အ်အွန်းဆိုးကြောင်းမှုများသည် ကော်အ်ကို သံလိုက်ဖော်မြူလာပေးရာတွင် စွန်းထင်းသော စွမ်းအားများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး အဓိကအားဖြင့် ဟိစ်တေးရီစစ် (hysteresis) နှင့် အီဒီကာရောင်စီ (eddy current) ဆိုးကြောင်းမှုများကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။ ထရောင်စ်ဖော်မားကို လျှပ်စစ်စွမ်းအားဖေးထောက်ပေးလျက်ရှိသည့်အခါ ဤဆိုးကြောင်းမှုများသည် အမြဲတမ်းဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိပါသည်။

ထရောင်စ်ဖော်မား၏ ကော်အ်အွန်းဆိုးကြောင်းမှုများကို မည်သို့လျှော့ချနိုင်ပါသနည်း။

ကော်အ်အွန်းဆိုးကြောင်းမှုများကို ဂရိန်း-အော်ရီယေးန်တေးရှိ စီလီကွန် သံမဏိ (grain-oriented silicon steel) သို့မဟုတ် အမော်ဖော်စ် သံမဏိအော်လော် (amorphous metal alloys) ကဲ့သို့သော ခေတ်မီသော ကော်အ်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် နှင့် အများဆုံး စီလ်ဖ်ဒီန်စီ (flux density) အောက်တွင် စီလ်ဖ်ဒီန်စီကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်းဖြင့် လျှော့ချနိုင်ပါသည်။

ထရောင်စ်ဖော်မား၏ လော့ဒ်ဆိုးကြောင်းမှုများ (load losses) ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း။

ထရောင်စ်ဖော်မားများတွင် လော့ဒ်ဆိုးကြောင်းမှုများသည် I²R အပူဖော်မြူလာမှု၊ စကင်အေးဖက် (skin effect) နှင့် ပရော့စီမိုက်တီအေးဖက် (proximity effect) တို့ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လော့ဒ်လျှပ်စီးကြောင်းများ တိုးမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုပြင်းထန်လာပါသည်။ ထိုဆိုးကြောင်းမှုများသည် မြင့်မားသော လော့ဒ်များအတွင်း စုစုပေါင်းဆိုးကြောင်းမှုများ၏ အများစုကို ဖုံးလော့ပါသည်။

ထရောင်စ်ဖော်မား၏ လော့ဒ်ဆိုးကြောင်းမှုများကို မည်သို့ အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်ပါသနည်း။

လော့ဒ်ဆိုးကြောင်းမှုများကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ရန်အတွက် လျှပ်စီးကောင်းသော ကြေးနီဝိုင်န်ဒင်များ (high-conductivity copper windings) ကို အသုံးပြုခြင်း၊ အန်တာလော့က် (interleaving) ကဲ့သို့သော ခေတ်မီသော ဝိုင်န်ဒင်နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုခြင်းနှင့် လျှပ်စီးသိပ်သည်းမှုကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အပူစီမံခန့်ခွဲမှုကို ထိရောက်စွာ အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ပုံမှန်အတိုင်း လျှပ်စီးသိပ်သည်းမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးခြင်းနှင့် ပုံမှန်အတိုင်း ခုခံမှုနှင့် AC ဆိုးကြောင်းမှုများကို လျှော့ချခြင်းတို့ ပါဝင်ပါသည်။

ပါဝါဖက်တာ (power factor) သည် ထရောင်စ်ဖော်မား၏ အကောင်အထည်ဖော်မှု ထိရောက်မှုတွင် မည်သို့သော အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်ပါသနည်း။

ပါဝါဖက်တာသည် ပြန်လည်သုံးစွဲမှုရှိသော လျှပ်စီးကြောင်းကို မြင့်တက်စေခြင်းဖြင့် ထရေးန်စ်ဖော်မာ၏ အကောင်အယောင် ထိရောက်မှုကို ထိခိုက်စေပါသည်။ ထိုသို့သော ဆုံးရှုံးမှုများကို လျော့နည်းစေရန်နှင့် စုစုပေါင်း အကောင်အယောင် ထိရောက်မှုကို မြင့်တက်စေရန် ပါဝါဖက်တာကို မှန်ကန်စေရန် နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။