တိကျမှုမြင့်မားသော တိုင်းတာမှုအတွက် ထရာန်စ်ဖော်မားများကို ရွေးချယ်ရန် နည်းလမ်းများ

ထရောန်စ်ဖော်မာ၏ တိကျမှုအဆင့်များနှင့် စံနှုန်းများကို နားလည်ခြင်း

IEC 61869-2 အရ CT တိကျမှုအဆင့်များကို ဖော်ထုတ်ခြင်း - 0.1၊ 0.2 နှင့် 0.5

လက်ရှိ ထရန်စ်ဖော်မားများသည် IEC 61869-2 လမ်းညွှန်ချက်များတွင် သတ်မှတ်ထားသော စံသတ်မှတ်ချက်များဖြင့် ပေးအပ်လေ့ရှိပါသည်။ ဤစံသတ်မှတ်ချက်များသည် 0.1၊ 0.2 နှင့် 0.5 ကဲ့သို့သော ဂဏန်းများဖြင့် ဖော်ပြထားပြီး မတူညီသော ဘော်ဒီများတွင် လက်ရှိကို တိကျစွာ တိုင်းတာရာတွင် ခွင့်ပြုထားသော အမှားအမှန်ပမာဏကို ဖော်ပြပါသည်။ ဥပမောပမာအားဖော်ရှုလျှင် Class 0.1 ဟု မှတ်သားထားသော CT သည် အမှားအမှန်အနည်းငယ်သာ ဖြစ်ပြီး အပေါ်အောက် 0.1% အတွင်းသာ ရှိပါမည်။ ထို့အတူ Class 0.5 ဟု မှတ်သားထားသော CT သည် အပေါ်အောက် 0.5% အထိ အမှားအမှန်ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ဂဏန်းအနည်းငယ်သာ ဖြစ်လျှင် တိကျမှုသည် ပိုမိုကောင်းမွန်ပါသည်။ Class 0.1 ထရန်စ်ဖော်မာများကို ငွေကြေးဆိုင်ရာ အရေးကြီးမှုများတွင် အသုံးပြုလေ့ရှိပါသည်။ အကြောင်းမှာ အသေးနေးသော အမှားအမှန်များသည် ဘီလ်တွက်ချက်မှုများကို တိုက်ရိုက်အကျိုးသက်ရောက်စေနိုင်ပါသည်။ Class 0.2 သည် အရေးကြီးသော ကာကွယ်ရေးစနစ်များအတွက် လုံလေးသော တိကျမှုကို ပေးစေပြီး စုံစမ်းစမ်းစားမှုများကို မလုပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ Class 0.5 သည် နေ့စဉ် စောင်းကြည့်မှုလုပ်ငန်းများအတွက် အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။ စံသတ်မှတ်ချက်များအရ ထုတ်လုပ်သူများသည် ဤကိရိယာများကို ၎င်းတို့၏ စံသတ်မှတ်ထားသော စွမ်းအား၏ 5% မှ 120% အထိ အကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ကြောင်း စမ်းသပ်စေရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထို့အပ besides တိကျမှုတိုင်းတာမှုများအပ် အခြားအချက်များကိုလည်း စမ်းသပ်စေရန် လိုအပ်ပါသည်။ ဥပမောပမာအားဖော်ရှုလျှင် ဖေ့စ်ထောင်းထောင်းမှုများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်နိုင်မှုနှင့် ဘော်ဒီအခြေအနေများတွင် ပြောင်းလဲမှုများကို မည်သို့ တုံ့ပြန်နိုင်မှု စသည်တို့ကို စမ်းသပ်စေရန် လိုအပ်ပါသည်။

တန်ဖိုးသတ်မှတ်ထားသော အခြေအနေများတွင် အများဆုံး ခွင့်ပြုနိုင်သည့် အမှားအမှင်ကို တိကျမှုအဆင့် သတ်မှတ်ခြင်း

တိကျမှုအဆင့်သည် အခြေခံအားဖြင့် စမ်းသပ်ခန်းအခြေအနေများတွင် အရာအားလုံး စံချိန်စံညွှန်းအတိုင်း အကောင်အထည်ဖော်နေသည့်အခါ ဖြစ်နိုင်သည့် အများဆုံးအမှားအမှင် (အချိုးနှင့် ဖေ့စ်အမှားအမှင်များ နှစ်များစုံပါဝင်) ကို ဖော်ပြပေးပါသည်။ ဤသည်မှာ စံသတ်မှတ်ထားသည့် အက frequency၊ စံသတ်မှတ်ထားသည့် အပူချိန် (အများအားဖြင့် စင်တီဂရိတ် ၂၀ ဒီဂရီ) နှင့် ဒုတိယအဆင့် ဘာဒင်သည် သတ်မှတ်ထားသည့် တန်ဖိုးနှင့် တိက်တိက်ကွဲကွဲ ကိုက်ညီသည့်အခါတွင် ပေးသည့် တိကျမှုဖြစ်ပါသည်။ ဥပမါအားဖြင့် Class 0.2 CT ကို ကြည့်ပါ။ ဤကိရိယာသည် အပြည့်အဝ စံသတ်မှတ်ထားသည့် လျှပ်စီးကြောင်းအတိုင်း အလုပ်လုပ်ပြီး သတ်မှတ်ထားသည့် ဘာဒင်တန်ဖိုး၏ အပေါ်အောက် ၂၅ ရှိသည့် အတိုင်း အလုပ်လုပ်နေမှသာ ၀.၂ ရှိသည့် အမှားအမှင်နှုန်းအတွင်း ရှိနေမည်ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုများတွင် အခြေအနေများ ပြောင်းလဲလာသည့်အခါ အမှားအမှင်များသည် အလွန်မြန်မြန် ပေါ်ပေါက်လာပါသည်။ လော့ဒ်၊ ဘာဒင် သတ်မှတ်ချက်များ သို့မဟုတ် ပတ်ဝန်းကျင်အပူချိန်များ ပြောင်းလဲလာသည့်အခါ စံချိန်စံညွှန်းအတိုင်း အနည်းငယ်သာ ကွဲလွဲမှုများဖြစ်ပါက ကိရိယာသည် သတ်မှတ်ထားသည့် အဆင့်အတိုင်း အလုပ်မလုပ်နိုင်တော့ပါ။ ဘာဒင်သည် လက်ခံနိုင်သည့် အများဆုံး အခွင့်အရေးကို ကျော်လွန်သည့်အခါ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်သည် အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မှု ပျက်ပါသည်။ ထိုအခါ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်မှုများတွင် အမှားအမှင်များသည် ၀.၅ ရှိသည့် အမှားအမှင်နှုန်းထက် ပိုမိုမြင့်မားလာနိုင်ပါသည်။

လက်တွေ့အသုံးပျော်မှုတွင် ထရိန်စ်ဖော်မာ၏ တိကျမှုကို ဆုံးဖြတ်ပေးသည့် အရေးကြီးသော လျှပ်စစ် စံနှုန်းများ

ဘတ်ဒင် ကိုက်ညီမှုနှင့် ဒုတိယအဆင့် အခုခံမှု - တိကျမှု ကျဆင်းမှုကို ကာကွယ်ခြင်း

ထရေန်စ်ဖော်မားများအကြောင်း ပြောပါက ဘတ်ဒင်း (burden) ကို မှန်ကန်စွာ သတ်မှတ်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ ဒုတိယအဝိုင်း (secondary winding) ပေါ်တွင် တပ်ဆင်ထားသော ဘတ်ဒင်းသည် လက်တွေ့တွင် မှန်ကန်မှုအမှားများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်ပါသည်။ အကယ်၍ အမှန်တကယ် တပ်ဆင်ထားသော ဘတ်ဒင်းသည် VA အနေဖြင့် သတ်မှတ်ထားသည့် တန်ဖိုးထက် ပိုများလာပါက အချိန်ကြာမှုမရှိဘဲ ပြဿနာများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ထိုအခါ ကိုယ်ထည် (core) သည် ပြည့်နေခြင်း (saturation) ဖြစ်ပြီး အချိုး (ratio) နှင့် ဖေ့စ်အန်ဂယ် (phase angle) တို့၏ တိကျမှုများကို ထိခိုက်စေပါသည်။ ဥပမါအားဖြင့် Class 0.5 လျှပ်စီးထရေန်စ်ဖော်မားတစ်လုံးကို သုံးပါက ၎င်း၏ ဘတ်ဒင်းကို 40% ထက်ပိုများစေပါက ထိုထရေန်စ်ဖော်မားသည် အမှန်တကယ်တွင် Class 0.8 အဖြစ် အလုပ်လုပ်သည့် အထိ ပြောင်းလဲသွားပါသည်။ ထို့အပ besides ဒုတိယအဝိုင်း၏ အခုခံမှု (impedance) ကိုလည်း မေ့လျော့မေ့လျော့မှုမရှိဘဲ သတိပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။ အခုခံမှုများ များပေါ်လာပါက ဆက်သွယ်ရေး ကြိုးများနှင့် ရီလေးကွိုင်များတွင် ဗို့အားကျဆင်းမှုများ ပိုများလာပါသည်။ ထိုသို့သော ဗို့အားကျဆင်းမှုများသည် စိတ်ကူးယဉ်မှု (signal quality) ကို ပုံပေါ်စေပါသည်။ ကျွန်ုပ်တို့သည် ဘတ်ဒင်းတန်ဖိုး 20% သာ မှားယွင်းမှုရှိပါက ဘီလ်င်းမီတာများတွင် အမှား 0.4% ခန့် ပေါ်ပေါက်လာသည့် အဖြစ်များကို တွေ့ကြုံခဲ့ဖူးပါသည်။ ထိုကဲ့သို့သော အမှားများသည် Class 0.2 အတွက် သတ်မှတ်ချက်များကို လုံးဝ မီမော်နေစေပါသည်။ အထူးသဖြင့် အတိကျမှုများကို အလွန်အများကြီး လိုအပ်သည့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များအတွက် ဘတ်ဒင်းကို မှန်ကန်စွာ ကိုက်ညီအောင် သတ်မှတ်ခြင်းသည် ကောင်းမွန်သည့် လုပ်ဆောင်မှုများအဖြစ်သာ မဟုတ်တော့ပါ။ ထိုသို့သော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်များသည် သူတို့၏ စက်ပစ္စည်းများကို IEC 61869-2 စံသတ်မှတ်ချက်များအတိုင်း ပုံမှန်လုပ်ဆောင်မှုအခြေအနေများတွင် ထိန်းသိမ်းရန်အတွက် ဘတ်ဒင်းကို မှန်ကန်စွာ ကိုက်ညီအောင် သတ်မှတ်ခြင်းသည် အလွန်အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရေးကြီးသည့် အရ......

စွမ်းရည်သတ်မှတ်ချက်နှင့် အမှန်တကယ်တိုင်းတာထားသော လျှပ်စီးကြောင်းအကွာအဝေး – တိုင်းတာမှု ထရောန်စ်ဖော်မာများတွင် မျဉ်းဖြောင်းဖြစ်မှုနှင့် အနည်းငယ်သော ဘော်ဒါတွင် အမှားအမှန်

ထရေန်စ်ဖော်မားများသည် ၎င်းတို့၏ အကောင်းဆုံးလုပ်ဆောင်နေသည့် လျှပ်စီးကြောင်းအတိုင်းအတာကို ကျော်လွန်၍ အလုပ်လုပ်သည့်အခါ မကွဲပြားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ပါသည်။ အဆိုပါ အနေအထားတွင် ထရေန်စ်ဖော်မာ၏ အမှတ်အသားပေးထားသည့် လျှပ်စီးကြောင်း၏ ၅% အောက်တွင် အလုပ်လုပ်သည့်အခါ ကော်မ်အတွင်း လုံလောက်သည့် စွမ်းအင်ဖော်ပေးမှု မရှိသည့်ကြောင့် အမှားအမှင်များ သိသိသာသာ ဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ အထူးသဖြင့် Class 0.5 ထရေန်စ်ဖော်မာများသည်ပါ အလွန်နည်းပါးသည့် လျှပ်စီးကြောင်းဖြင့် အလုပ်လုပ်သည့်အခါ ၁% အထက် အမှားအမှင်များ ဖြစ်ပေါ်လာတတ်ပါသည်။ အများကြီးများသည့် လျှပ်စီးကြောင်းအတိုင်းအတာတွင်လည်း အခြေအနေများ ပိုမိုဆိုးရွားလာပါသည်။ အမှတ်အသားပေးထားသည့် စွမ်းအင်အတိုင်းအတာ၏ ၁၂၀% ကို ကျော်လွန်သည့်အခါ သံလိုက်ပြည့်ဝမှု (magnetic saturation) ဖြစ်ပေါ်လာပြီး လျှပ်စီးကြောင်း၏ မှန်ကန်မှုကို အပြည့်အဝ ပျက်စီးစေပါသည်။ ထိုအခါ အမှားအမှင်များသည် အများအားဖြင့် ၂% အထက်သို့ တက်လာပါသည်။ ဥပမ example အနေဖြင့် 100 အမ်ပီယာ အမှတ်အသားပေးထားသည့် CT တစ်ခုကို ကြည့်ပါ။ ထို CT သည် 10 အမ်ပီယာမှ 120 အမ်ပီယာအထိ အလွန်ကောင်းမွန်စွာ အလုပ်လုပ်နိုင်ပါသည်။ သို့သော် 5 အမ်ပီယာအထိ လျှပ်စီးကြောင်းကို လျှော့ချလိုက်ပါက အမှားအမှင်များသည် ၂% အထက်သို့ တက်လာပါသည်။ တိက်တိက်ကောင်းကောင်း တိက်မှန်မှန် အလုပ်လုပ်နိုင်ရန်အတွက် အင်ဂျင်နီယာများသည် လက်တွေ့အသုံးပျော် လျှပ်စီးကြောင်းသည် အမှတ်အသားပေးထားသည့် အတိုင်းအတာ၏ အလယ်နေရာတွင် အောင်မော်က်က်စွာ တည်ရှိနေမည့် ထရေန်စ်ဖော်မာများကို ရွေးချယ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ အနေအထားအနည်းငယ်သည် အမှတ်အသားပေးထားသည့် အနေအထား၏ အနက်ဆုံးနှင့် အများဆုံး တန်ဖိုးများကြားတွင် မှန်ကန်စွာ ရွေးချယ်ရန် မဟုတ်ပါ။ ထိုနည်းလမ်းသည် အလွန်နည်းပါးသည့် လျှပ်စီးကြောင်းအတွင်း အမှားအမှင်များကို ရှောင်ရှားပေးပြီး သံလိုက်ပြည့်ဝမှု (saturation) ဖြစ်ပေါ်မှုကြောင့် စိတ်ကူးစွမ်းရည် ပျက်စီးမှုများကို ကာကွယ်ပေးပါသည်။

ထရောန်စ်ဖော်မား၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အကျိုးသက်ရောက်စေသည့် ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် စနစ်အဆင့်ဆင့် အချက်များ

အပူချိန်၊ အက frequency နှင့် ဟာမောနစ်များ - စံသတ်မှတ်ချက်အတိုင်း တိကျမှုမှ အကွဲအလွဲများကို အရေအတွက်ဖြင့် ဖော်ပြခြင်း

ထုံးမကျသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် စနစ်ဖိအားများကို ခံစားရသည့်အခါ ထရောန်စ်ဖော်မားများသည် မကြာခဏ တိကျမှုကို ဆုံးရှုံးလေ့ရှိပါသည်။ အပူခါးမှုပေါ်ပေါက်လာသည့် ပြောင်းလဲမှုများသည် ကော်မှုန်း၏ သံလွင်းဖြတ်သန်းနိုင်မှုနှင့် ဝိုင်န်ဒင်းများ၏ ပိုမိုမှုန်ဝါးမှုကို နှစ်များစွာ သက်ရောက်စေပါသည်။ ဥပမါ- ပုံမှန်အလုပ်လုပ်သည့် အပူခါးမှုအတိုင်းအတာကို စင်တီဂရိတ် ၈ ဒီဂရီအထိ မြင့်တက်လာပါက အွန်ဆူလေးရှင်း၏ အသက်တမ်းကုန်ခန်းမှုနှုန်းကို မြန်ဆန်စေပြီး IEC 60076-7 (၂၀၂၃) အရ တိကျမှုအချိုးများတွင် သိသာထင်ရှားသည့် ပြောင်းလဲမှုများကို ဖော်ပြပါသည်။ နောက်တစ်ခုသော ပြဿနာမှာ အားနည်းသည့် ဂရစ်များ သို့မဟုတ် သီးခြားစနစ်များတွင် အလွန်အများအပြား တွေ့ရသည့် ဂရစ်၏ အက frequency မတည်မင်းမှုဖြစ်ပါသည်။ ဤအချက်သည် အထူးသဖြင့် အကူးအပြောင်းများ ပုံမှန်အတိုင်းထက် နိမ့်ကျသည့်အခါ ကော်မှုန်း၏ ပြည့်နေမှုအမှားများကို ဖော်ပေါ်စေပါသည်။ ဟာမောနစ်ပုံစံများသည် နောက်ထပ် ရှုပ်ထွေးသည့် ပြဿနာတစ်ခုကို ဖော်ပေါ်စေပါသည်။ စုစုပေါင်း ဟာမောနစ်ပုံစံများ၏ ၁၀ ရှုံးနေမှုအထက်တွင် တတိယနှင့် ပဉ္စမအဆင့် ဟာမောနစ်များသည် ပုံသေတိကျမှုအဆင့်များကို မှတ်သားထားသည့် အတိုင်း မဟုတ်သည့် လှိုင်းပုံစံများကို ဖော်ပေါ်စေပါသည်။ DC အရှိန်ဖော်မှုများသည် ကော်မှုန်းများတွင် ကျန်ရှိသည့် သံလွင်းဖြစ်ပေါ်မှုကို ဖော်ပေါ်စေပါသည်။ ထိုသို့သော ကျန်ရှိသည့် သံလွင်းဖြစ်ပေါ်မှုသည် လှိုင်းပုံစံများသည် သုညအမှတ်များကို ဖော်ပေါ်စေသည့် အချိန်ကို ခန့်မှန်းရန် အခက်အခဲဖော်ပေါ်စေပါသည်။ လက်တွေ့ကမ္ဘာတွင် စမ်းသပ်မှုများမှ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အချက်တစ်ခုကို တွေ့ရပါသည်။ ထုံးမကျသော စမ်းသပ်ခန်းများတွင် Class 0.5 စံနှုန်းများကို ဖော်ပေါ်နေသည့် ထရောန်စ်ဖော်မားများသည် အပူခါးမှု၊ ဟာမောနစ်များနှင့် အကူးအပြောင်းများ စသည့် ပေါင်းစပ်ဖော်ပေါ်နေသည့် ဖိအားများကို ခံစားရသည့်အခါ တိကျမှုအဆင့် ၁.၀ အထိသာ ရရှိလေ့ရှိပါသည်။ ဤပြဿနာများကို ကာကွယ်ရန် အင်ဂျင်နီယာများသည် ပိုမိုပူပွင်းသည့် တပ်ဆင်မှုများတွင် အသုံးပြုမှုစွမ်းအားကို ၁၅ မှ ၂၀ ရှုံးနေမှုအထိ လျှော့ချရန် ကြိုတင်စီစဥ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထို့အပါအဝါ စုစုပေါင်း ဟာမောနစ်ပုံစံများသည် ၈ ရှုံးနေမှုအထက်တွင် ရှိသည့်အခါ ဟာမောနစ်ဖီလ်တာများကို တပ်ဆင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။

အရေးကြီးသောအသုံးချမှုများအတွက် အတိအကျမြင့်မားသော ထရေန်စ်ဖော်မာများကို စစ်ဆေးခြင်းနှင့် သတ်မှတ်ခြင်း

အမှုလုပ်သော ဥပမါ - စူပာစော်တေးရှင်း စွမ်းအင်တိုင်းတာမှုတွင် Class 0.2 လျှပ်စီးကြောင်း ထရေန်စ်ဖော်မာသည် 0.5-Level အတိအကျကို ပေးစေခဲ့ရခြင်း၏ အကြောင်းရင်း

အားနည်းခြင်းတစ်ခုတွင် စွမ်းအင်တိုင်းတာရေးစီမံကိန်းတစ်ခုသည် တိကျမှုပိုင်းတွင် အလွန်အဆင်မပေးသော ပြဿနာများနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ အထူးသဖြင့် Class 0.2 လျှပ်စီးကြောင်း ပုံသေဖော်မှု (CT) တစ်ခုသည် စံသတ်မှတ်ချက်အတိုင်း 0.2 အဆင့်တိကျမှုဖြင့် မဟုတ်ဘဲ 0.5 အဆင့်သာ အလုပ်လုပ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အကူအညီမှုများကို စူးစမ်းစစ်ဆေးပြီးနောက် စက်ရုံတွင် စံသတ်မှတ်ချက်မှုအချိန်ကုန်တွင် မထည့်သွင်းစဉ်းစားခဲ့သော မှုန်းမှုများသုံးမျိုး ရှိနေကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပထမအနက် အများအားဖြင့် မတ်မတ်မှုများ (non-linear loads) များပြားခဲ့ခြင်းကြောင့် စုစုပေါင်း ဟာမောနစ် အနှောင့်အယှက် (THD) သည် ၁၅% ထက် ပိုမိုမြင့်မားလာခဲ့ပြီး အချိန်ကာလ ထောင်ခံမှုအမှားများ (phase angle errors) ကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ ထိုအမှားများကို ပုံမှန်အချိုးအမှားစမ်းသပ်မှုများဖြင့် လုံးဝမှုန်းမှုများ မှုန်းနိုင်ခဲ့ခြင်းမရှိပါ။ နောက်တစ်ခုမှာ အပူချိန်ပြဿနာဖြစ်သည်။ စက်ပစ္စည်းများသည် စင်တီဂရိတ် -၁၀ ဒီဂရီမှ ၅၀ ဒီဂရီအထိ အပူချိန်ပေါ်လွဲမှုများကို ခံနေရခဲ့ရပြီး ထိုအပူချိန်ပေါ်လွဲမှုများကြောင့် မှန်းခြင်းအမှားများ (core permeability) ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပြီး စံသတ်မှတ်ချက်တွင် ဖော်ပြထားသော အမှားများအပေါ် အပိုအမှား ၀.၁% ထပ်မံဖော်ပေးခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ ဒုတိယအဆင့် အသုံးပြုမှု (secondary burden) သည် ၄.၅ VA အထိ ရှိခဲ့ပြီး ၎င်းသည် CT ၏ ၃.၂ VA အသုံးပြုမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၄၀% ပိုများခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုကွာခြားမှုကြောင့် အချိန်ကာလ ထောင်ခံမှု ပြောင်းလဲမှု (phase displacement) သည် ၀.၃ ဒီဂရီအထိ တိုးမောင်းခဲ့ပြီး စုစုပေါင်းတိကျမှုကို အလွန်အမင်း ထိခိုက်စေခဲ့သည်။ ထိုအကြောင်းအရာများအားလုံး ပေါင်းစပ်ခဲ့ခြင်းကြောင့် စုစုပေါင်းအမှားသည် ၀.၂% အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ထိုအရာများမှ သင်ယူရမည့်အရေးကြီးသော အချက်များမှာ စမ်းသပ်ခန်းတွင် အောင်မြင်သည်ဟု ဆိုလျှင် အမှန်တကယ် အသုံးပြုမှုအခြေအနေများတွင် အပြည့်အဝ အလုပ်လုပ်နေမည်ဟု အာမခံနိုင်ခြင်းမရှိပါ။ အရေးကြီးသော လျှပ်စီးအား တိုင်းတာမှုများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် စံသတ်မှတ်ချက်များသည် စက်ပစ္စည်းအမှုန်းမှုများ (harmonic profiles)၊ အမှန်တကယ် အသုံးပြုမှုအခြေအနေများတွင် အပူချိန်အကွာအကာ (temperature ranges) နှင့် အမှန်တကယ် အသုံးပြုမှုအခြေအနေများတွင် အသုံးပြုမှု (burden measurements) များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်ဖြစ်ပြီး စက်ပစ္စည်းအမှုန်းမှုများပေါ်တွင် အပြည့်အဝ အားကိုးခြင်းများကို ရှောင်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။

မေးလေ့ရှိသောမေးခွန်းများ

CT တိကျမှုအဆင့်များသည် အဘယ်နည်း။
CT တိကျမှုအဆင့်များဖြစ်သည့် ၀.၁၊ ၀.၂ နှင့် ၀.၅ သည် IEC 61869-2 စံနှုန်းများအရ လျှပ်စီးကြောင်းပေါင်းစပ်ခြင်းများ၏ အများဆုံးခွင့်ပြုသည့် အမှားအမှန်ဖြစ်သည်။ ဂဏန်းအနည်းငယ်သည် တိကျမှုအတိုင်းအတာကို ပိုမိုတိကျစေသည်။

ထရောန်စ်ဖော်မာများအတွက် ဘာဒင်ကိုကိုက်ညီစေရန် အဘယ့်ကြောင့် အရေးကြီးသနည်း။
ဘာဒင်ကိုကိုက်ညီစေခြင်းသည် ထရောန်စ်ဖော်မာ၏ ဒုတိယအဝိုင်း၏ ဘာဒင်ဖော်တာသည် ၎င်း၏ အဆင့်သတ်မှတ်ထားသည့် စွမ်းအားနှင့် ကိုက်ညီစေရန် အောင်မြင်စေပါသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ကိုယ်ထည်ပူပေါင်းခြင်း (core saturation) ကို ကာကွယ်ပေးပြီး တိကျမှုကို ထိန်းသိမ်းပေးပါသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ဆိုင်ရာ အချက်များသည် ထရောန်စ်ဖော်မာ၏ တိကျမှုကို မည်သို့အကျိုးသက်ရောက်စေသနည်း။
အပူချိန်ပေါင်းလောင်းမှုများ၊ ကြိမ်နှုန်းမတည်မြဲမှုများနှင့် ဟာမောနစ်ပုံစံများ (harmonic distortions) ကဲ့သို့သော အချက်များသည် ကိုယ်ထည်၏ စွမ်းရည် (core permeability) နှင့် အဝိုင်း၏ ပိုမိုမှုန်းမှု (winding resistance) ကို ပြောင်းလဲစေခြင်းဖြင့် ထရောန်စ်ဖော်မာ၏ တိကျမှုကို လျော့နည်းစေနိုင်ပါသည်။